Laboratuvarlar / deney

Optimizasyon altında dallanma ve işaretçiler

Aynı koşulun iki derlemesini ve bir işaretçinin hedef değiştirdiği anı karşılaştırın.

Bir C fonksiyonunu iki kez derleyin ve makine komutları değiştiğinde bile aynı cevabı verdiğini kontrol edin. Ardından bir işaretçi aracılığıyla yazdığı anı yakalamak için bir GDB saat noktası kullanın.

Soru basit: Kaynak seviyesinde bir if koşullu bir sıçrama olmak zorunda mı? C kodundan tahmin etmek yerine derleyicinin gerçek çıktısını inceleyeceksiniz.

Başlamadan önce#

İsteğe bağlı tam giriş kontrolü için Linux x86-64, GCC, GNU binutils, GDB ve Python 3 kullanın. GDB ile ilk inceleme: C’den makine koduna'yi ilk olarak tamamlayın; işaretçileri, yazmaç denetimini ve hata ayıklayıcı istemini tanıtır.

Bir Linux terminalinde, ayrı bir dizin oluşturun:

bash
mkdir -p ~/execmap-labs/branches
cd ~/execmap-labs/branches

Derleyici, hata ayıklayıcı ve mimari sürümleri ilk laboratuvarda gösterildiği gibi kaydedin. Kabuk komutlarını burada terminalde çalıştırın; yalnızca açıkça GDB olarak işaretlenen blok hata ayıklayıcının içine aittir.

1. Okumadan önce kuralı okuyun#

Bunu dallanma.c olarak kaydet:

dallanma.cc · 33 satırİndir ↓
#include <errno.h>
#include <stdio.h>
#include <stdlib.h>

int sec_ve_yaz(int *hedef, int x) {
    int deger;
    if (x < 0) {
        deger = -x;
    } else {
        deger = x + 3;
    }
    *hedef = deger;
    return deger;
}

int main(int argc, char **argv) {
    if (argc != 2) {
        fprintf(stderr, "Usage: %s <-1000..1000>\n", argv[0]);
        return 2;
    }
    char *son;
    errno = 0;
    long girdi = strtol(argv[1], &son, 10);
    if (errno != 0 || son == argv[1] || *son != '\0' ||
        girdi < -1000 || girdi > 1000) {
        fputs("Invalid input\n", stderr);
        return 2;
    }
    int hedef = 0;
    int sonuc = sec_ve_yaz(&hedef, (int)girdi);
    printf("input=%d target=%d result=%d\n", (int)girdi, hedef, sonuc);
    return 0;
}

sec_ve_yaz iki kuraldan birini uygular: negatif girdiler pozitif olur ve negatif olmayan girdiler 3 eklenir. *hedef'ye cevabı yazar ve aynı cevabı döndürür.

Örneğin, -7 7 olur, sıfır 3 olur ve 7 10 olur. Program sadece -1000..1000 kabul eder, aritmetiği tanımlanmış aralığı içinde tutar. hedef geçerli bir yazılabilir tamsayıya işaret etmelidir; main bir tane sağlar.

2. İki versiyon oluşturun ve cevaplarını karşılaştırın#

Terminalde:

bash
gcc -std=c11 -Wall -Wextra -Werror -g -fno-omit-frame-pointer -fno-inline -O0 dallanma.c -o dallanma_O0
gcc -std=c11 -Wall -Wextra -Werror -g -fno-omit-frame-pointer -fno-inline -O2 dallanma.c -o dallanma_O2
./dallanma_O0 -7
./dallanma_O2 -7
./dallanma_O0 0
./dallanma_O2 0
./dallanma_O0 7
./dallanma_O2 7

Aşağıdaki her cevap iki kez görünmelidir: her çalıştırılabilirden bir kez.

text
input=-7 target=7 result=7
input=0 target=3 result=3
input=7 target=10 result=10

target, işaretçi aracılığıyla değiştirilen tam sayıdır; result işlevin dönüş değeridir. Eşitlikleri, korumak istediğimiz davranıştır.

İki derleme komutu sadece -O0'yi -O2 olarak değiştirir. Diğer seçenekler sabit kalır. -fno-inline bu işlevi ayrı ayrı incelemeyi kolaylaştırır; diğer tüm optimizasyonları kapatmaz.

İsteğe bağlı giriş kontrolü: -1000 üretmeli 1000, ve 1000 üretmeli 1003. gibi girişler abc, 7xBoş bir tartışma veya 1001 Çıkış kodu ile reddedilmelidir 2. Ayrıştırıcı bir lider kabul eder + ve izin verildiği gibi beyaz alan strtol.

3. Her yapı kendi cevabını nasıl seçer bul#

Sadece karşılaştırdığımız işlevi göster:

bash
objdump -d -M intel --disassemble=sec_ve_yaz ./dallanma_O0
objdump -d -M intel --disassemble=sec_ve_yaz ./dallanma_O2

Tek seferde tek bir yapı üzerinden çalışın. x'nin sıfırla karşılaştırılması, cevabın hesaplanması, hedefe yazma ve dönüş değeri için bakın.

Bir koşullu atlama, bir sonraki komut çalışır değişiklikler. Genellikle cmov olarak adlandırılan koşullu bir hareket, atlama bu tür almadan bir değer seçebilir. Her iki yaklaşım da aynı C kuralını uygulayabilir. Optimize edilmiş yapı hala bir atlama içerebilir; Belirli bir opcode başarı için bir gereklilik değildir.

Kontrol noktanız: değeri nerede açıkla 7 giriş için gelir -7, ve hangi komut hedefe dört bayt yazar. argüman ayrıştırıcısından dalları sayma main Bu fonksiyondaki dallar gibi.

4. GDB ile yazma yakala#

Terminalde, optimize edilmemiş yapıyı açın:

bash
gdb -q ./dallanma_O0

(gdb) isteminde aşağıdakileri girin:

gdb
set pagination off
set disassembly-flavor intel
set disable-randomization off
break sec_ve_yaz
run -7
p x
p *hedef
set $hedef_adresi = hedef
disassemble /r sec_ve_yaz
watch -l *hedef
continue
x/wd $hedef_adresi
delete $bpnum
finish
p/d (int)$eax
continue
quit

İlk kesme noktası, işlev hedefi değiştirmeden duraklar. x = -7 ve *hedef = 0'yi görmelisiniz.

watch -l *hedef, GDB'den bellek değeri değiştiğinde durmasını ister. continue'den sonra, saat noktası eski değer 0, yeni değer 7 rapor etmelidir. Aradığınız yazı buydu. finish'den sonra, eax'deki dönüş değeri de 7 olmalıdır.

delete $bpnum, programın bu yığın adresini yeniden kullanabilmesi için saat noktasını kaldırır. Yerel x86-64'de, bir donanım saat noktası genellikle yazmadan sonra * sonra * durur, bu nedenle mevcut $pc otomatik olarak bunu gerçekleştiren komutun adresi değildir.

5. Ne kurduğuna karar ver#

Her iki çalıştırılabilir dosya da beklenen cevapları verdiğinde temel laboratuvarı tamamladınız ve hedefle 7 yazan optimize edilmemiş yapıyı yakaladınız.

Üç örnek kabul edilen her girdiyi kapsamaz. Tam bir kontrol için, package.json içeren dizin olan execmap depo root'ta bir terminal açın ve çalıştırın:

bash
python3 scripts/verify-assembly-labs.py

Bu, yayınlanan C kodunu çıkarır, tüm 2001 kabul edilen tamsayı girdilerini matematiksel kurala karşı kontrol eder ve geçersiz argümanları dener. Sonuçlar output/assembly-validation/report.json'ye gider. Linux x86-64'de ayrıca GDB alıştırmalarını da kontrol eder. Diğer platformlar açıkça bu hata ayıklayıcı kontrollerini atlar; --require-linux-gdb bunları zorunlu kılar.

Bir şey farklı görünüyorsa#

Optimize edilmiş işlev farklı komutlar kullanır: seçilen değeri ve son yazımı karşılaştırır. Farklı komutlar aynı cevabı koruyabilir.

GDB <optimized out>'yi görüntüler: derleyici bir değişkeni kaldırmış veya taşımış olabilir. Bu, değerin hiç var olmadığı anlamına gelmez.

** Optimize edilmiş hedef başlangıçta sıfır değildir:** main'nin başlangıç sıfırı program kullanmadan önce üzerine yazılır, bu nedenle derleyici bu başlatmayı kaldırabilir. Sıfırdan yediye saat noktası egzersizi kasıtlı olarak -O0 kullanır. -O2 için gelen argümanı, son depolanan değeri ve bunun yerine geri dönüş değerini kontrol edin.

Denetlemek istiyorsunuz -O2 giriş yazmaçları: ile yeni bir oturum başlat start -7, set break *sec_ve_yaz, sonra continue. Tam girişte, (int)$esi Giriş ve (int *)$rdi bu imza için işaretçidir. Basmadan önce işaretçiyi kaydedin. x86-64 assembly okumaya hazırlık Bu giriş değerlerinin neden daha sonra fonksiyonda üstlenilemeyeceğini açıklar.

Sonraki deney#

Döngüleri incelemek ve astarlamak için Derleyici ve optimizasyon düzeyi farklarını inceleme veya yapı karşılaştırması yapmak için İkili dosya farkları ve sürüm karşılaştırması kullanın. Daha sonra, Sembolleri ayıklanmış ELF dosyalarını okuma, araştırmadaki yararlı sembol adlarını kaldırır.

Kaynaklar#

Execmap’te ara

Aramak için bir terim yazın.